Nothing

great

was ever

achieved

Foto gepubliceerd onder een creative commons-licentie door Andrewthecook

Pwêêêp!! Ik weet het… de meeste mensen hebben er een hekel aan. Op internet vind je ik-weet-niet-hoeveel petities om het ding in de ban te doen en ja, ik kan het me voorstellen dat het aardig op de zenuwen kan werken. Maar ik vind het constante gezoem tijdens een WK-wedstrijd wel tof. En dat is niet omdat het eventuele hatelijke spreekkoren vanaf de tribune overstemd. En ook niet vanwege een soort van ‘s lands wijs, ‘s lands eer gedachte.

Nee, het gaat mij er om dat het geluid van de plastic toeter zo onlosmakelijk met dit evenement verbonden is. Het is hét beeldmerk van deze WK, maar dan in geluid. Over een jaar weet ik echt niet meer wie er wereldkampioen is (tenzij Nederland zo gelukkig mag zijn). Maar het geluid blijft altijd verbonden aan het toernooi van 2010.

Dus ik zeg: lang leve de vuvuzela. Of op z’n minst tot 11 juli.

‘Stilte tijdens het concert. Kletsen kan in de kroeg.’ Het A4’tje op de deur van Doornroosje zet meteen de toon: de muziek van vanavond is ingetogen. De laatste maanden is er weer volop discussie over publiek dat door de muziek heen lult. Kom je om te luisteren of om bij te praten met je maten? Er is nu eenmaal muziek waarbij ieder woord dat gesproken wordt, erg storend is.

Zeker bij Heather Woods Broderick. Zoals ze in haar eentje op het podium staat met slechts een akoestische gitaar en een cassetterecordertje waar nu een dan een kabbelend ritme uit komt. Het spel van Heather is niet altijd even strak, maar dat geeft niets bij een singer-songwriter. Breekbaar noemen we dat dan. De liedjes zijn evenwel mooi en wars van buitensporigheden maar missen hier en daar wel wat dynamiek of een spanningsboog. Dat de DJ van vanavond zijn muziek al wegdraaide toen Heather nog bezig was met het stemmen van haar gitaar is achteraf veelzeggend over het introverte karakter van haar muziek. Alleen in het laatste nummer als enkele leden van Efterklang (het hoofdgerecht van vanavond) meespelen komt er vaart en afwisseling in de muziek.

Na de pauze keert Heather terug. Nu als pianiste van Efterklang. Stond ze daarvoor nog op het podium als de slechtst geklede zangeres ooit met een slecht zittende broek en een merkwaardige bodywarmer, nu draagt ze een kek, laag uitgesneden zwart jurkje en zwarte panty’s. Of het ligt aan de andere outfit, of aan het feit dat ze nu is ingebed in de veilige omgeving van een band is niet duidelijk. Zeker is wel dat Heather nu een zelfverzekerdere indruk maakt. Als ze de houding ook bij haar solo-optreden weet aan te nemen, zal het haar lukken om haar liedjes nog overtuigender te brengen. Dan zijn er geen briefjes op de deur meer nodig om de zaal stil te krijgen.

Television is a drug. from Beth Fulton on Vimeo.

Hoe?

1. Open Systeemvoorkeuren
2. Klik op Toetsenbord
3. Zet een vinkje bij Toon toetsenbord– en tekenweergave in de menubalk.
   Je ziet nu een icoontje verschijnen in je menubalk
4. Sluit Systeemvoorkeuren
5. Klik nu op het icoontje dat je zojuist in de menubalk hebt geplaatst en klik op Toon toetsenbordweergave.
   Nu verschijnt je toetsenbord in beeld.
6. Druk op de alt-toets en je ziet welke tekens je kunt maken in combinatie met de alt-toets

Zo moet het lukken. Bij veelvuldig gebruik leer je de toetscombinaties in no-time uit je hoofd.

Update: bovenstaande manier werkt alleen in Snowleopard (OS X 10.6). Heb je Leopard (OS X 10.5), dan ga je als volgt te werk:
systeemvoorkeuren -> landinstellingen -> invoermenu -> lettertekenpalet en dan komt er een vlaggetje in je menu te staan. De rest is hetzelfde (met dank aan @Fackeldayfinds).